Vakıa Suresi

Rahman Rahim olan Allah’ın adıyla

1- Vakıa (kesin bir gerçek olan kıyamet) vuku bulduğu zaman,

2- Onun vukuuna (gerçekleşmesine artık) yalan diyecek yoktur.

3- O aşağılatıcı, yücelticidir.

4- Yer, şiddetli bir sarsıntıyla sarsıldığı,

5- Ve dağlar darmadağın olup ufalandığı,

6-Derken toz duman halinde dağılıp-savrulduğu,

7- Ve sizler de üç sınıf olduğunuz zaman;

8- İşte o “Ashab-ı Meymene”, ne (kutludur o) “Ashab-ı Meymene”.

9- “Ashab-ı Meş’eme” ne (mutsuz ve uğursuzdur o) “Ashab-ı Meş’eme”.

10- Yarışıp öne geçenler de, öne geçmiş öncülerdir.

11- İşte onlar, yakınlaştırılmış (mukarreb) olanlardır.

12- Nimetlerle-donatılmış cennetler içinde;

13- Birçoğu geçmiş (ümmet)lerden,

14- Birazı da sonrakilerden.

15- ‘Özenle işlenmiş mücevher’ tahtlar üzerindedirler.

16- Karşılıklı yaslanmışlardır.

17- Çevrelerinde ölümsüzlüğe ulaşmış gençler dönüp dolaşır;

18- Kaynağından (doldurulmuş) testiler, ibrikler ve kadehler,

19- Ki bundan ne başlarını bir ağrı tutar, ne de kendilerinden geçip akılları çelinir.

20- Arzulayıp-seçecekleri meyveler,

21- Canlarının çektiği kuş eti.

22- Ve iri gözlü huriler,

23- Sanki saklı inciler gibi;

24- Yaptıklarına bir karşılık olmak üzere (onlara sunulur);

25- Orada, ne ‘saçma ve boş bir söz’ işitirler, ne günaha sokma.

26- Yalnızca bir söz (işitirler:) “Selam, selam.”

27- “Ashab-ı Yemin”, ne (kutludur o) “Ashab-ı Yemin.”

28- Yüklü dalları bükülmüş kiraz (ağaçları),

29- Üstüste dizili meyveleri sarkmış muz ağaçları,

30- Yayılıp-uzanmış gölgeler,

31- Durmaksızın akan su(lar);

32- Ve (daha) birçok meyveler arasında,

33- Kesilip-eksilmeyen ve yasaklanmayan (meyveler).

34- Yükseklere-kurulmuş döşekler (sedirler).

35- Gerçek şu ki, Biz onları yeni bir inşa (yaratma) ile inşa edip-yarattık.

36- Onları hep bakireler olarak kıldık,

37- Eşlerine sevgiyle tutkun (ve) hep yaşıt,

38- “Ashab-ı Yemin” olanlar için.

39- (Bunların) Birçoğu geçmiş (ümmet)lerden,

40- Birçoğu da sonrakilerdendir.

41- “Ashab-ı Şimal”, ne (mutsuzdur o) “Ashab-ı Şimal.”

42- Hücrelere işleyen kavurucu bir sıcaklık ve kaynar su,

43- Ve kapkara dumandan bir gölge içindedirler.

44- Ki o, ne serindir, ne ferahlatıcı (kerim).

45- Çünkü onlar, bundan önce varlık içinde şımartılmış olanlardı.

46- Onlar, büyük günah üzerinde ısrarlı davrananlardı.

47- Ve derlerdi ki: “Biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuzda mı, gerçekten biz mi diriltilecekmişiz?”

48- “Önceden gelip-geçmiş atalarımız da mı?”

49- De ki: “Şüphesiz, öncekiler de ve sonrakiler de.”

50- “Bilinen bir günün belli vaktinde mutlaka toplanacaklardır.”

51- Sonra gerçekten siz, ey sapık olan yalanlayıcılar,

52- Şüphesiz zakkum olan bir ağaçtan yiyeceksiniz.

53- Böylece karınları(nızı) ondan dolduracaksınız.

54- Onun üzerine de alabildiğine kaynar sudan içeceksiniz.

55- Üstelik ‘içtikçe susayan hasta develerin’ içişi gibi içeceksiniz.

56- İşte bu, onların din (hesap ve ceza) gününde şölenleridir.

57- Sizleri Biz yarattık, yine de tasdik etmeyecek misiniz?

58- Şimdi (rahimlere) dökmekte olduğunuz meniyi gördünüz mü?

59- Onu sizler mi yaratıyorsunuz, yoksa Yaratıcı Biz miyiz?

60- Sizin aranızda ölümü takdir eden Biziz ve Bizim önümüze geçilmiş değildir;

61- (Yerinize) Benzerlerinizi getirip-değiştirme ve sizi şimdi bilemeyeceğiniz bir şekilde-inşa etme konusunda.

62- Andolsun, ilk inşa (yaratma)yı bildiniz; ama öğüt alıp-düşünmeniz gerekmez mi?

63- Şimdi ekmekte olduğunuz (tohum)u gördünüz mü?

64- Onu sizler mi bitiriyorsunuz, yoksa bitiren Biz miyiz?

65- Eğer dilemiş olsaydık, gerçekten onu bir ot kırıntısı kılardık; böylelikle şaşar-kalırdınız.

66- (Şöyle de sızlanırdınız:) “Doğrusu biz, ağır bir borç altına girip-zorlandık.”

67- “Hayır, biz büsbütün yoksun bırakıldık.”

68- Şimdi siz, içmekte olduğunuz suyu gördünüz mü?

69- Onu sizler mi buluttan indiriyorsunuz, yoksa indiren Biz miyiz?

70- Eğer dilemiş olsaydık onu tuzlu kılardık; şükretmeniz gerekmez mi?

71- Şimdi yakmakta olduğunuz ateşi gördünüz mü?

72- Onun ağacını sizler mi inşa ettiniz (yarattınız), yoksa onu inşa eden Biz miyiz?

73- Biz onu hem bir öğüt ve hatırlatma (konusu), hem ihtiyacı olanlara bir meta kıldık.

74- Şu halde büyük Rabbini ismiyle tesbih et.

75- Hayır, yıldızların yer (mevki)lerine yemin ederim.

76- Şüphesiz bu, eğer bilirseniz gerçekten büyük bir yemindir.

77- Elbette bu, bir Kur’an-ı Kerim’dir.

78- Saklanmış-korunmuş bir Kitap’ta (yazılı)dır.

79- Ona, temizlenip-arınmış olanlardan başkası dokunamaz.

80- Alemlerin Rabbinden indirilmedir.

81- Şimdi siz bu sözü mü hor görüp-küçümsüyorsunuz?

82- Ve rızkınızı (Kur’an’dan yararlanma nimetini bırakıp onu) mutlaka yalan saymaktan ibaret mi kılıyorsunuz?

83- Hele can boğaza gelip dayandığında,

84- Ki o sırada siz (sadece) bakıp-durursunuz,

85- Biz ona sizden daha yakınız; ancak görmezsiniz.

86- İşte o vakit, eğer ceza görmeyecek iseniz,

87- Eğer doğru söylüyorsanız, onu, (çıkmakta olan canı) geri çevirsenize.

88- Eğer o (ölecek kişi), yakın kılınan (mukarreb olan)lardan ise,

89- Bu durumda rahatlık, güzel rızık ve nimetlerle donatılmış cennet (onundur).

90- Ve eğer “Ashab-ı Yemin”den ise,

91- Artık, “Ashab-ı Yemin”den selam sana.

92- Ve eğer o, yalanlayan sapıklardan ise,

93- Artık (onun için) alabildiğine kaynar sudan bir şölen vardır.

94- Ve çılgınca yanan ateşe bir atılma da.

95- Şüphesiz bu, kesin bilgi ifade eden bir gerçektir (Hakku’l-Yakin).

96- Öyleyse büyük Rabbini ismiyle tesbih et.

Kategori Kuran Sureleri
Etiketler , , , , ,